Mehmet Zafer

Mehmet Zafer

mehmetzafer@hotmail.com

Sen Buna Değmezsin

Hani bir asma köprünün tam orta yerinde ip kopar da olduğun yere çakılırsın ya, işte öyle bir yerdeyim. Ne ileri gidebiliyorum,ne geri dönebiliyorum. Aslında düşmek te istemiyorum, ipe tutunup kalmak ta. Olacağı varsa olur da diyemiyorum. Ateşe düşsem yanmam biliyorum. İçim dışım alev ateş zaten. Gözün gördüğü bütün acıları yüreğime sakladım, görmediklerini kirpiklerimde uyutuyorum.

Senden sonra çok değişti hayatımda. Ben de değiştim, eskisi gibi değilim anlayacağın.Dönüp gelsen de yeni beni seveceğini sanmıyorum. Olmamı istediğin her şey oldum, yine kendim olamadım. Beceremedim ben olmayı, ben gibi yaşamayı. Bir hayatım vardı onu da sana yaşadım. Şimdi ne sen varsın ne de uğruna yaşayacağım bir hayat. Kim bilir belki de böyle olmamı istedin, yavaş yavaş öldürmek belki de senin tarzındı. Geride bir enkaz yığını bırakmak nasıl bir duygu ki seni böyle mutlu etmiş . İnsan mutlu olduğu yerden dönmezmiş, gün geçtikçe daha iyi anlıyorum. Kalsaydın ve beni her gün öldürseydin yine mutlu olur muydun bilmiyorum, ama ben senin mutluluğun için dikenli telleri belime dolar bütün yokuşlardan yuvarlanırdım..

İnsan bu kadar nasıl duyarsız kalır aklım almıyor. Bir vedayı bile çok görmüştün, bu kadar mı nefret ettin benden.  Yıldızların ışıltılarından aldığım bütün kelimeleri sana sıralıyorum mısralarımda. Hiç mi bir satırı dokunmaz yüreğine, hiç mi sızlamaz için. Geçenler de duydum , hiç sevmedim demişsin, buna nasıl el verdi dilin , aklım almıyor.

Senden başka duygu bilmem, bütün hislerimi yitirdim. Acı da duymuyorum artık. Olur olmaz şeylere de kızmıyorum. Hiç kimseden bir şey beklemiyor, hayal dahi kurmuyorum. İnan dünya yansa umurumda değil, ne geçmişe yanıyorum ne de gelecekten bir beklentim var.   Kabullendim her şeyi ,kim gelmiş, kim gitmiş, kim ölmüş umurumda değil.  İçimdeki yara her geçen gün ölüme bir adım daha götürüyor yolumu. Ölümden de beklentim yok ! Hani hesap günü derler ya, inan aklımın ucuna bile gelmiyor. Ben bir tek seninle karşılaşmak ve bir tek gidişinin sebebini bilmek için mahşeri merak ediyorum. Başka hiçbir beklentim yok.!

Eskisi gibi özlemiyorum da seni, gelmeni de beklemiyorum. Sabahlara kadar belki gelir de bir tek kelime yazar diye uyumadığım gecelerim de yok. Uykumun geldiği saati düşlerime teslim ediyorum. Gördüğüm hiçbir rüyayı hayra da yormuyorum. Değiştim sayende, hem de kendimi tanıyamayacağım  kadar.  Adını duyunca elim ayağım da bir birine dolaşmıyor, eskisi gibi heyecan da duymuyorum.  Bütün fotoğraflarını sildim, bir tek göslerimden silemedim, bir de yüreğimden atamadım.

Kendi etti demişsin, ettiğimi de söyleyememişsin. Bir hiçe bile dayandıramamışsın gidişini. İnan sana bunu yakıştıramadım. Benim bildiğim ; gün yüzü görmemiş bütün bahaneleri sıralardın sen. Hiçbir şey bulamasan da, gözünün üstünde  kaşı, kaşında karası, yüreğinde yarası var derdin. Yarını olmayan bir adam, ömrü tükenmiş biri.. Artık işime yaramaz diyememişsin. Deseydin keşke, yemin ederim kırılmazdım sana. Ölüp gitmek dokunmuyor  da,  buna sebep oluşun ve umura almayışın dokunuyor biraz. Senden bir şey istemedim,istemem de. Hiçbir  beklentim yok, ama keşke hatır bilseydin.  Sebebi ben oldum deseydin de , yine de gelmeseydin. İstesem yine parmağımda oynatırım demişsin. Ben tırnağında bile oynardım da , sen buna değmezsin….

Yorum Yaz

Doğrulama Kodu
Yorumlar
Son Yazıları Tüm Yazıları
Haber Scripti: KayısıNet - Malatya Web Tasarım | Hosting Yer Sağlayıcı: MiTelekom